روش هاي چاپ

روش هاي متنوعي براي چاپ بر روي مواد و اشياي گوناگون وجود دارد و براساس اين روش هاي گوناگون، انواع ماشين آلات كوچك و بزرگ ابداع شده است و مورد استفاده قرار مي گيرد.
روش هاي چاپي بر اساس فرم چاپ و نحوه انتقال مركب به اين قرار تقسيم بندي مي شوند:
الف: گروه چاپ هاي تماسي
دسته بندي روش هاي چاپي بر اساس تماسي و غير تماسي سابقه چنداني ندارد. اين اصطلاح از زماني به كار گرفته شد كه روش هاي چاپ جديدي ابداع شدند كه بدون تماس با سطح چاپ شونده عمل چاپ را انجام مي دهند.
چاپ هاي تماسي بر اساس فرم چاپ و نحوه انتقال مركب به چهار گروه تقسيم مي شوند:
۱-  گودIntaglio( مانند هليو گراور و چاپ پَد)
۲- برجسته Relief(مانند لترپرس و فلكسو گرافي)
۳- صاف Planographic(مانند افست و چاپ سنگي)
۴- توريScreen(مانند سيلك اسكرين و استنسيل)
گروه اول؛ چاپ هاي گود(Intaglio Printing):
به طور كلي چند نوع چاپ در گروه چاپ هاي گود قرار مي گيرد:
۱-روتوگراور
۲- هليو گراور
۳- هليو تايپ
۴- انتاگليو
۵-پد چاپ

گراور
چاپ گراور از دسته چاپ هاي گود است. در چاپ گود سطحي كه بايد چاپ شود فرو رفته تر از قسمت هاي ديگر است. (Engraved surface)
مركب چاپ گراور داراي ويسكوزيته پايين و بسيار روان مي باشد.
اين مركب درون محفظه اي قرار دارد كه سيلندر حكاكي شده چاپ گراور از اين محفظه عبور مي كند و حفره هاي(سلول ها) موجود در آن پر از مركب مي شود. سپس تيغه اي به نام Doctor Blade مركب اضافي را از روي سطوح بدون تصوير پاك مي كند. اين سيلندر اكنون آماده چاپ بر روي كاغذ است.
حفره هاي موجود داخل سيلندر چاپ از طريق اسيد كاري به وجود مي آيند.
در ساخت سيلندر، هر كجا كه مي خواهيم بيشتر حكاكي شود ژلاتين كمتري زده مي شود و برعكس هر كجا كه بخواهيم كمتر خورده شود ژلاتين بيشتري استفاده مي كنند. سپس سيلندر را درون محفظه اسيد قرار مي دهند.
عمليات حكاكي كردن بر روي سيلندر بسيار گران و پيچيده است. اين عمليات شامل نور دادن به سطح حساس به نور، ظهور و اسيد كاري حفره ها با مواد شيميايي است(سطح سيلندر از جنس مس قابل حكاكي است.)
البته امروزه، دستاوردهاي جديد باعث شده است كه عمليات حكاكي و آماده سازي سيلندر ها بصورت ديجيتالي انجام شود كه اين باعث كاهش زمان آماده سازي، دقيق تر و ارزان تر شدن اين فرآيند شده است.
حفره ها كه در حقيقت به وجود آورنده تصاوير هستند در خطوط قاعده مندي كنده كاري مي شوند(عموما ۶۰ خط در سانتيمتر). دانسيته رنگ ها متناسب با حجم و توده مركب گرفته شده و عمق حفره ها مي باشد.

سه روش براي ايجاد حفره ها وجود دارد:
۱-  نوع تلفيقي؛ عمق متفاوت و سطح متفاوت.
۲-   عمق متفاوت باشد و فاصله حفره ها از هم ثابت باشد. براي مثال حفره هايي كه نقاط تيره را بوجود مي آورند ۴۰ ميكرون و نقاط روشن داراي عمق ۲ ميكرون باشند.(تصويرb)
۳-  عمق حفره ها در همه جا يكسان باشد و فاصله آنها متفاوت(تصويرa).

سلول ها(حفره ها)ي گراور
فوايد چاپ گراور:
۱- سرعت بالا
۲- مناسب براي چاپ هاي پيوسته
۳- كيفيت چاپ در مقايسه با تيراژ بسيار مناسب است.
۴- ضايعات بسيار پايين
۵- كيفيت بالاي رنگ
اشكالات چاپ گراور:
۱- در چاپ گراور تصاوير بر روي خود سيلندر حك مي شود كه اين سبب هزينه بالاي انبار داري است.
۲-  هزينه بسيار بالاي تهيه پليت به معناي اين است كه تيراژ بايد حداقل بالاي ۳۰۰۰۰۰ باشد.
۳- زمان لازم براي ساخت سيلندر بسيار زياد و تصحيح آن بسيار مشكل است.
۴- هزينه ساخت سيلندر در مقايسه با ساير چاپ ها بيشتر است.
روش گراور براي چاپ مجلات گران بها، كاتالوگ هاي با كيفيت و تيراژ بالا، انواع پلاستيك هاي چند لايه، رول كاغذ، تمبر، شكلات، سيگار، اسكناس و… مناسب است.
 چاپ بالشتكي
۱) تصوير بوسيله مركب پوشانده مي شود. سيستم آماده دور چرخش است.
۲) بالشتك و مخزن مركب به طرف راست مي رود. رينگ ها تصوير را بر روي بالشتك بوجود مي آورد.
۳) بالشتك مركب را بر مي دارد.
۴) بالشتك و مركب به سمت چپ حركت مي كند. تصوير بوسيله مركب پوشانده شده است.
۵) بالشتك بر روي سطح مورد نظر چاپ مي كند.
۶) بالشتك بالا مي رود و سيستم براي دور بعدي آماده است.

فوايد چاپ بالشتكي
۱- اكثراً تنها راه براي چاپ بر روي اجسام سه بعدي است.
۲- به نسبت چاپ كم هزينه اي است.

اشكالات چاپ بالشتكي:
۱-سرعت و تيراژ چاپ پايين است.
۲- براي چاپ هاي پيچيده بالشتك هاي مخصوصي نياز است.
۳-روي هم خوردن رنگ ها مشكل است.
۴-ابعاد محدودي براي چاپ دارد و عموماً براي اشياي كوچك مناسب است.
اين چاپ در قسمت چاپ گود قرار مي گيرد و براي چاپ بر روي اشياي حجم دار مثل جاكليدي، خودكار، سي دي و بشقاب مناسب است.

گروه دوم؛ چاپ هاي برجسته(Printing(Relief:
چاپ برجسته به طور كلي به دو نوع فلكسوگرافي و لترپرس تقسيم مي شود.
در اين نوع چاپ سطح چاپي برآمده تر از قسمت هاي ديگر بدون تصوير است.
در اين روش، مركب در نقاط تصوير دار(سطحي بالاتر از بقيه نقاط) تصوير را بوجود مي آورد و زماني كه با سطح كاغذ تماس پيدا مي كند، تصوير بوجود مي آيد.
لترپرس
لترپرس قديميترين روش چاپي است كه ۵۰۰ سال سابقه دارد و تا ۳۰-۴۰ سال پيش عمده ترين روش چاپي در ايران بود. تنها پيشرفتي كه در اين زمينه حاصل شده است انواع چگونگي ساخت سطح برجسته است. بعد از بوجود آمدن چاپ افست كم كم نقش لترپرس كم رنگ شد.
مركبي كه در لترپرس استفاده مي شود اصولاً پايه روغني است(Oil base) و بايد داراي چسبندگي معيني باشد تا بتوان قشر نازكي از مركب را بر روي كاغذ گذاشت.
در لترپرس جنس فرم چاپي سفت و محكم است. هنگامي كه مركب به داخل نوردها انتقال داده مي شود، زمان مناسبي براي كنترل دانسيته آن است.
لترپرس به سه دسته تقسيم مي شود:
۱- لترپرس ملخي
۲- لترپرس سيلندري تخت
۳- لترپرس روتاتيو يا دوار(فرم چاپي روي سطحي دوار بسته مي شود)
فوايد چاپ لترپرس:
۱-كاهش ضايعات كاغذ
۲-توانايي چاپ، شماره زدن و برش در يك زمان
۳-كم بودن مواد مورد استفاده براي قالب ريزي كلمات(قابل ذوب و استفاده مجدد است)
۴-خوانا بودن حروف.
اشكالات چاپ لترپرس:
لترپرس امروزه براي كارهاي كوچك مانند كارت هاي دعوت و كارهاي با تيراژ پايين مانند المثني براي بعضي كتاب ها كه در آنها تمامي عمليات چاپ، شماره زدن و دايكات در يك دور انجام مي شود مورد استفاده قرار مي گيرد.
لترپرس بيشترين كاربرد را در تيغ زني، پرفراژ، طلاكوب، برجسته كاري، شماره زني و خط زني داشته و امروزه در عين حال كه جانشين خوبي براي ليتوگرافي شده، در ساخت پليت نيز كمك زيادي كرده است. با آغاز ديجيتالي شدن فيلم ها و استفاده از پليت با ورقه هاي فتو پليمري نازك، هزينه و زمان ساخت پليت كاهش داده شده است.
فلكسو گرافي
فلكسوگرافي كه در آن سطح چاپ بالاتر از قسمت هاي ديگر است در حقيقت شكل تكامل يافته چاپ لترپرس است. اين روش چاپي قابليت چاپ براي تيراژ هاي بالا را دارد.
در فلكسو گرافي تصاوير چاپي بر روي سطح فرم چاپي كه داراي جنس فتوپليمري يا ژلاتيني است بوجود مي آيند. اين كليشه هاي فتو پليمري داراي ضخامت ۳ تا ۹ ميليمتري بوده و همچنين قابليت انعطاف بالايي دارند. به همين جهت اين روش چاپي فلكسوگرافي نام گرفته است.(فلكسو از كلمه flexible به معناي انعطاف پذير است.)
مركب مورد استفاده در فلكسو بسيار روان و مايع است و داراي انواع مختلف پايه آبي، هيدروكربني و منومرهاي ماوراء بنفش است.
مركب در ابتدا درون مخزن مركب قرار دارد و سيلندر آنيلوكس كه تنها سيلندري است كه در مجاورت مركب قرار دارد، مركب را از مخزن برداشته و به سيلندر پليت منتقل مي كند. بعد از تماس كاغذ با سيلندر پليت تصوير منتقل مي شود.سيلندر آنيلوكس در واقع داراي سلول هاي ترام مانند ريزي است كه مركب را از طريق آنها درون خود نگه داشته و نقش انتقال مركب به پليت را بر عهده دارد.
جنس سيلندر پليت فلز يا سراميك است كه تقريباً با روشي مشابه چاپ گراور حكاكي مي شود. چاپ فلكسو براي چاپ بر روي انواع سلُفون هاي بسته بندي، كاغذ ديواري، دستمال سفره هاي طرح دار و… مناسب است.
فوايد چاپ فلكسو:
۱- حروف بسيار يكدست و خوانا هستند.
۲- فلكسو گرافي بر روي سطوح متفاوتي قابل اجراست.
۳-هزينه پيش از چاپ به مراتب ارزان تر از چاپ گراور است كه به همين دليل موفق به رقابت در عرصه بسته بندي شده است.
۴-سيستم مركب مي تواند پايه آبي يا جامد باشد و مي تواند حاوي پيگمنت يا  dyeو يا مخلوطي از هر دو باشد.
اشكالات چاپ فلكسو:
۱- تلفيق حروف و تصاوير هافتن در يك پليت فلكسو بسيار مشكل است.
۲- اين روش چاپي براي تصاوير  smoothو نرم مناسب نيست.
۳- بازسازي تن هاي رنگي به اندازه افست و گراور دقيق نيست.

گروه سوم؛ چاپ هاي هم سطح:(Planographic)
  چاپ افست
اساس كار چاپ افست، كار كردن بر روي پايه هاي روتاري است. در اين نوع چاپ از سه سيلندر استفاده مي شود: سيلندر پليت كه پليت بر روي آن بسته مي شود، سيلندر لاستيك كه تصاوير از روي سيلندر پليت بر روي آن قرار داده مي شود و سيلندر فشار كه سبب فشار دادن و نگه داشتن كاغذي مي شود كه قرار است بر روي آن چاپ انجام گيرد.
اساس كار چاپ افست:
حسن لاستيك در چاپ افست به شرح زير است:
۱-      از آنجاييكه پليت مستقيما با كاغذ در تماس است، عمر پليت زياد مي شود.
۲-      بعلت انعطاف لاستيك امكان چاپ تصاوير خيلي دقيق و كمرنگ فراهم مي شود.
۳-      بدليل وجود لاستيك مي توان روي سطوح ناهموار يك لايه مركب يكدست چاپ كرد.
به ماشين چاپ افست بطور همزمان محلول آب و مركب تغذيه مي شود. به همين خاطر در روي پليت به طور همزمان آب و مركب وجود خواهد داشت و تصاوير بر اساس خاصيت هيدروفليك و ليپوفليك(آب دوست و مركب دوست) ايجاد مي شوند.
در زمينه پليت مناطق بدون تصوير ويژگي آب دوستي و مناطق داراي تصوير خاصيت مركب دوستي دارند. اين دو خاصيت توسط عكاسي و نور دادن پليت ايجاد مي شوند.
مركب افست داراي ويسكوزيته بالا بوده و بسيار خميري شكل است و به همين سبب در مسير مركب دهي، نوردهايي تعبيه شده است كه چرخش منظم آنها سبب گرم شدن و سيال شدن مركب مي گردد. در نهايت اين امر باعث مي شود كه لايه نازكي از مركب روي پليت قرار گيرد.
سه روش خشك شدن مركب افست از اين قرار است:
۱-   Absorption: زماني كه مركب بصورت فيزيكي جذب سطح كاغذ مي شود؛ مثلاً روزنامه داراي پايين ترين مرغوبيت كاغذ است و زود مركب را جذب مي كند.
۲-   Oxidation: زماني كه كاغذ چاپ شده در سطح تماس با هوا قرار گيرد، ذره هاي مركب اكسيد مي شوند و سطح محكم و غير قابل نفوذي را ايجاد مي كنند.
۳-   Polymerization: بعضي از مركب ها (منومرها و pre-polymers) طوري ساخته شده اند كه فقط در مجاورت UV (اشعه ماوراء بنفش) سريعاً خشك و پليمريزه مي شود.
ليتوگرافي افست در قديم بصورت سنتي و توسط فيلم انجام مي گرفت اما امروزه با پيشرفت هاي انجام شده اين امكان بوجود آمده است كه طرح، مستقيماً از كامپيوتر به پليت منتقل شود. به بيان ديگر مراحل تهيه فيلم، مونتاژ فيلم، نوردهي و ظهور پليت حذف گرديده و اين امر موجب كاهش هزينه شده است.
مزاياي چاپ افست:
۱-توانايي بوجود آوردن كيفيت بالاي رنگي و تناليته نرم تمام رنگ
۲- در مقايسه با چاپ گراور و فلكسو براي چاپ با تيراژ پايين مناسب است.
۳- توانايي چاپ بر روي انواع مختلف كاغذ
۴- توانايي چاپ با صرفه اقتصادي خوب براي چاپ هاي عريض(wide print).
فرآيند چاپ افست در صنعت گرافيك بسيار برجسته بوده و در عرصه هاي گوناگوني قابل استفاده مي باشد:
از چاپ يك رنگ ورقي A4 تا چاپ مجله و چاپ رول(web offset) مانند چاپ روزنامه، چاپ افست براي بسته بندي هاي سبك وزن، كتاب، مجله، بروشور، نقشه، پوستر و…بسيار مناسب است.

افست خشك
افست خشك يك روش جديد چاپ افست است با اين تفاوت كه در آن از آب استفاده نشده است. در پليت چاپ از يك لايه سيليكوني استفاده شده كه توسط عكاسي و نور دادن پوشش رويي آن(Coating) در قسمت هاي تصوير دار از بين مي رود.
تفاوت افست خشك و افست معمولي در اين است كه در چاپ افست مناطقي كه قرار است تصوير نداشته باشد با آب پوشانده مي شود در حالي كه در افست خشك به جاي آب از يك لايه سيليكوني استفاده مي شود.
اين روش چاپي سه برتري عمده نسبت به افست معمولي دارد:
۱-كاهش هزينه هاي شروع كار، مانند برآورد تعادل رطوبت و مركب
۲-پايين بودن چاقي ترام((dot gain
۳-  كاهش تغيير ابعاد كاغذ به علت نبودن رطوبت.
مركبي كه در اين روش چاپي استفاده مي شود داراي چسبندگي بيشتري نسبت به روش متداول افست است.

گروه چهارم، چاپ هاي توري(Screen Printing):
چاپ سيلك اسكرين
چاپ اسكرين بر پايه انتقال مركب از يك سطح به سطح زيرين تعريف مي شود. چاپ اسكرين روشي گردان و متحرك است كه قابليت چاپ بر روي سطوح مختلف كه البته چاپ بر روي آنها سخت است را دارا مي باشد.
قبل از بوجود آمدن سيستم اينك جت(ink jet)، سيلك اسكرين تنها روش براي چاپ پوستر و پرده هاي عريض در تيراژ محدود بود.
در چاپ سيلك اسكرين يك توري(mesh) وجود دارد و مركب با فشار زياد از بالاي آن به پايين(روي سطحي كه مي خواهيم چاپ را بر روي آن انجام دهيم) انتقال داده مي شود.
مركب ها بوسيله حركت كاردك پلاستيكي به نام Squeegee از روي توري به پايين انتقال داده مي شود. با بكار بردن استنسيل براي توري ها، مناطق بدون تصوير(non image area)نفوذ ناپذير مي شود. نرمي و زبري و ضخامت توري ها كه بوسيله عكاسي بوجود آمده است حجم مركب را تعيين مي كند.
نحوه مركب دهي، به جنس توري ها بستگي دارد كه از اين نظر مي تواند بسيار متنوع باشد. جنس توري ها عموماً نايلون، پلي استر يا استنسيل با منافذ ريز است. جنس توري ها در قديم ابريشم(سيلك)بوده است و به همين سبب اين روش چاپي سيلك اسكرين نام گذاري شده است.
مركب مورد استفاده در اين روش سه نوع Solvent، رزين و پليمر است. روش خشك شدن در اين سه روش به شرح زير است:
Solventها و رزين ها بوسيله تبخير مواد جامد خشك مي شوند و پليمرها بوسيله تاباندن اشعه UV خشك مي شوند.
چاپ اسكرين بر روي انواع كالاهاي مختلف انجام پذير است؛ مانند چاپ بر روي لباس، تي شرت، بطري، تابلوهاي راهنمايي رانندگي، شامپو، ادكلن، كرم، شيشه نوشابه و …كه بر حسب نوع كالا، نوع مواد مصرفي آن نيز متفاوت است.

فوايد چاپ سيلك اسكرين:
۱-      با توجه به تنوع پذيري مركب در اين نوع چاپ مي توان از مركب هاي با كيفيت و دوام بالا استفاده كرد.
۲-      امكان چاپ بر روي اجسام لوله شده، نا هموار و كج وجود دارد.
۳-      بر روي اقلام مختلف قابل چاپ است.
اشكالات چاپ سيلك اسكرين:
۱-      هزينه مركب اسكرين به صورت قابل ملاحظه اي زياد است.
۲-      بازسازي اشكال كوچك و تصاوير با تن نرم مشكل است.
۳-      سرعت چاپ بسيار پايين است.
ب: گروه چاپ هاي غير تماسي(Non-impact printing)
اين اصطلاح مربوط به گروه چاپي جديد است مانند سيستم هاي تونري كه در آنها انتقال مركب بدون وجود واسطه انجام مي گيرد.
چاپ هاي غير تماسي به دو گروه عمده تقسيم مي شوند:
۱- الكترو ستاتيك(مانند فتوكپي و چاپ هاي ديجيتال تونري)
۲-جوهر افشان(مانند چاپگر هاي جوهر افشان روميزي، پلاتر ها و چاپگر هاي لارج فرمت)

تفاوت چاپگر هاي اينك جت و الكتروستاتيكي:
۱-   دستگاه هاي اينك جت از دستگاه هاي الكتروستاتيكي ارزان تر هستند ولي هزينه مواد مصرفي اينك جت ها بالاتر است.
۲- چاپگر اينك جت براي چاپ عكس هاي طبيعي مناسب تر است.
۳- چاپگرهاي الكتروستاتيكي محدوديت در گرم و نوع كاغذ دارند.
۴- عرض چاپگرهاي اينك جت بسيار بالا است ولي چاپگرهاي الكتروستاتيكي عرض كمتري دارند.
۵-  سرعت چاپگر هاي اينك جت كم ولي سرعت چاپگرهاي الكتروستاتيكي بالاست.

چاپ اينك جت(ink jet):
چاپ اينك جت از جمله چاپ هاي غير تماسي است كه بوسيله پاشش مركب كار مي كند. در چاپ اينك جت از مركب مايع(ink) استفاده مي شود و  jetهم به معناي بيرون آمدن مركب با فشار زياد است(جوهر افشان).
چاپگرهاي اينك جت انواع مختلفي دارد:
دسته اي از چاپگر هاي اينك جت فتوچاپگر هستند با اين مشخصه كه قطرات ريزي دارند، براي چاپ عكس استفاده مي شوند و تعداد مركب هايشان بيشتر است.
دسته دوم چاپگرهاي لارج فرمت هستند كه براي چاپ پوستر، طرح هاي indoor وimposition proof  مناسب مي باشند.
دسته سوم چاپگر هاي وايد فرمت هستند كه براي چاپ بيلبورد، سردر سينما و outdoorمناسب مي باشند.
روش مركب دهي در چاپگرهاي اينك جت به دو روش متفاوت است:
۱-Drop on demand
۲- Continuous
روشContinuous :
اين روش پاشش مركب را به صورت پيوسته بوجود مي آورد و بصورت الكتروستاتيكي كنترل مي شود. چاپ اينك جت كاملا بوسيله كامپيوتر قابل كنترل است. بعد از اينكه طراحي در نرم افزار طراحي ايجاد شد، اطلاعات از تصوير رستر بوسيله Rip منتقل مي شود.
روش Drop on Demand:
در اين روش همانطور كه از نامش پيداست پاشش مركب از نازل هاي مشخص فقط در مواقع لزوم انجام مي شود. به عبارتي به محض اينكه سر نازل فرم چاپي را شناسايي كرد پاشش انجام مي گيرد.
اين روش براي چاپ با كيفيت و رزولوشن بالا استفاده مي شود و در عرض هاي مختلفي قابل چاپ است؛ از عرض A4 تا ۵ متري.
در اين روش پاشش مركب به دو طريق كلي بوجود مي آيد:
۱-      Piezo electric
۲-      Thermal (Bubble jet) system
روش Piezo electric:
اين روش بر پايه خاصيت فلزهاي مختلف مثل كوارتز استوار است. وقتي كه اين فلزها تحت شارژ الكتريكي قرار مي گيرند، تغيير حجم مي دهند و بر انگيزش و تكان دادن ناگهاني آنها باعث پاشش مركب مي شود.

روش :thermal (Bubble jet) system
اين سيستم از ايجاد حرارت ناگهاني براي بوجود آوردن بخار مركب استفاده مي كند و فشار بخار آب سبب پرتاب مركب به بيرون مي شود.

چاپگرهاي الكترو ستاتيكي((electrostatic:
در اين روش، چاپ با استفاده از خاصيت الكتريسيته ساكن ايجاد مي شود به اين صورت كه درام را شارژ مي كنند، هر جا فلز شارژ شده باشد باردار مي گردد. در اثر حرارت رزين(مركب كه به صورت پودر است) آب مي شود و كاغذ توسط غلتك بر روي مركب مي چسبد. رزين تشكيل فيلم مي دهد و سخت و محكم مي گردد؛ مانند فكس و چاپگر هاي ليزري.

چاپ ديجيتال:
در اين روش همانطور كه از روي نامش پيداست تصوير مستقيماً از روي داده هاي ديجيتال بوجود مي آيد. به بيان ديگر صفحات، نوشته ها و تصاوير بوسيله برنامه هاي نشر روميزي بوجود مي آيد و برخلاف ساير فرآيندهاي متداول چاپ، هيچ عمليات پيش از چاپي مابين مرحله توليد فايل و چاپ نهايي آن وجود ندارد.
فيلم، ايميج ستر، پليت، پليت ستر، عكاسي، نور دهي و … وجود ندارد.

تمام فرآيند چاپ از ابتدا تا انتها ديجيتالي است و بنابراين مي توانيم چاپ اطلاعات متغير را داشته باشيم.
چاپ ديجيتال بر پايه حساسيت سلنيوم براي تغييير رسانا بودن در جاهايي كه نور ديده است استوار است. قسمت اصلي فرآيند بر پايه درام در حال چرخش سلنيوم پوشش دار شده استوار است. اين درام در وسط ماشين قرار دارد و داراي ايستگاه هاي مختلفي است كه عمليات را  اداره مي كنند.
در قسمت بعدي جزئيات تصوير به شكل نور بر سطح درام بوجود مي آيد. نور ديدن باعث مي شود كه سلنيوم رسانا شده و مناطق تصوير دار شارژ گردد.
آنهايي كه بصورت تونر پوزيتيو(با بار مثبت) شارژ شده است، بر سطح درام بكار مي رود. اين تونرها بصورت كلي پيگمنت ها را كه تا الان در مايعي غير رسانا قرار داشتند، تقسيم مي كند. تونر در جاهايي از تصوير كه شارژ شده است جذب شده و توسط مناطق بدون تصوير دفع مي شود.
بكار بردن صفحه اي نگاتيو در زير سطحي كه قرار است چاپ شود(substrate) باعث مي شود كه تونر از درام به سطح substrate منتقل شود. درام بصورت الكتريكي تميز مي شود و فرآيند چاپ دوباره تكرار مي شود. دو موتور مختلف چاپ ديجيتال به نام هاي Xeikon و Indigo وجود دارد.
تفاوت اين دو سيستم در آن است كه ماشين هاي Xeikon در هر دور گردش فقط يك رنگ را و در يك طرف كاغذ چاپ مي كند. بنابراين براي چاپ تمام رنگ و در هر دو طرف كاغذ به ۸ يا ۱۲ ايستگاه نياز داريم.
ماشين هاي Indigo در ابتدا تصوير تمام رنگ را بر روي لاستيك افست بصورت پيشرفته بوجود مي آورند. و سپس بوسيله ي ايجاد تصوير بر روي درام و بكار بردن هر تونر به نوبت تصوير كامل مي شود.

پاسخ دهید

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.